Een tijdje geleden las ik het verhaal van Petrus die uit de boot stapte en op het water ging lopen. Het is een inspirerend verhaal, een verhaal waar veel lessen uit geleerd kunnen worden. Het is een bekend verhaal. Er wordt over gepreekt, er zijn liederen en boeken over geschreven en schilderijen van gemaakt.
Ik vind het ook een inspirerend verhaal, de acties van Petrus, de reactie van Jezus… Maar de afgelopen keer dat ik het las werd mijn aandacht getrokken naar een ander aspect van dit verhaal, een belangrijk aspect waar ik nog niet eerder bij stilgestaan had. Het drong tot me door dat ik tot nu toe waarschijnlijk het allerbelangrijkste van dit verhaal over het hoofd had gezien.
Wanneer dit verhaal aan de orde komt, draait het vaak om Petrus, om wat hij doet, om hoe hij reageert. Niet dat we Jezus buiten beschouwing laten, maar wanneer we het hebben over Jezus’ rol in dit verhaal, gaat het vaak over Jezus die Zijn hand uitsteekt naar Petrus, of over wat Hij tegen Petrus zegt. Maar dat is niet waar de discipelen in de boot mee bezig zijn. Ze zijn niet onder de indruk van Petrus. Ze zijn simpelweg niet bezig met Petrus, want ze zijn onder de indruk van Jezus, van wie Hij is. Ze vallen in aanbidding voor Hem neer en verklaren dat Hij werkelijk de Zoon van God is.
Mattheüs 14:33 Zij die in het schip waren, kwamen Hem aanbidden en zeiden: Werkelijk, U bent de Zoon van God!
Ik realiseerde me dat ik bij dit verhaal vooral onder de indruk ben van Petrus, me in hem verplaats en dat naar mijn eigen leven vertaal. Niet dat dat geen plek heeft, want we kunnen daar veel van leren. Maar werkelijk zien wie Jezus is en van Hem onder de indruk raken, is veel belangrijker.
Dat patroon zie ik niet alleen bij mezelf, maar zie ik ook in de Bijbel. In Johannes 6, bij de vermenigvuldiging van de broden en vissen, volgt de menigte Jezus vanwege het wonder, maar niet vanwege wie Hij is. In eerste instantie erkennen ze wel wie Hij is; ze zien het teken van de vermenigvuldiging en zeggen dan tegen elkaar: Híj is werkelijk de Profeet, Die in de wereld komen zou. Maar wanneer ze achter Hem aangaan, doen ze dat omdat ze van de broden gegeten hebben en verzadigd zijn (vers 26).
Vervolgens spreekt Jezus moeilijk woorden, waarna de Joden beginnen te morren en te redetwisten. En veel van Zijn discipelen vinden Zijn woorden hard, ze trekken zich terug en gaan niet meer met Hem mee. Alleen de twaalf blijven over. Jezus vraagt hen of ze ook niet willen weggaan, maar Petrus antwoordt:
Johannes 6:68-69 Heere, naar wie zullen wij heen gaan? U hebt woorden van eeuwig leven. En wij hebben geloofd en erkend dat U de Christus bent, de Zoon van de levende God.
Ook al spreekt Jezus moeilijke woorden, Petrus wil bij Jezus blijven, want hij begrijpt wie Jezus werkelijk is. De Vader heeft hem dat geopenbaard.
❝ Ze zijn simpelweg niet bezig met Petrus, want ze zijn onder de indruk van Jezus, van wie Hij is.
Meer blogs
Het gaat om Jezus
Een tijdje geleden las ik het verhaal van Petrus die uit de boot stapte en op het water ging lopen. Het is een inspirerend verhaal, een verhaal waar veel lessen uit geleerd kunnen worden. Het is een bekend verhaal. Er wordt over gepreekt, er zijn liederen en boeken over geschreven en schilderijen van gemaakt.
Gods perspectief: alles werkt mee
In mijn vorige blog schreef ik over het bekijken van ons leven en onze omstandigheden vanuit Gods perspectief. Het is iets wat me de laatste tijd regelmatig bezighoudt. Wanneer we met moeilijke dingen in het leven geconfronteerd worden, hebben we het nodig om ons bewust te zijn van het grotere plaatje.
Vanuit Gods perspectief
Ik weet niet hoe het met jou zit, maar mij gebeurt het regelmatig dat ik vergeet om naar mijn leven en omstandigheden te kijken vanuit Gods perspectief. Wanneer dingen moeilijk zijn of tegenzitten, raak ik al snel ontmoedigd of gefrustreerd.
Gebed voor gebed
Bid je weleens voor gebed? In het gebedshuis doen we dat regelmatig. Het is een terugkerend onderwerp in onze gebedstijden. Waarom we dat doen? Omdat gebed onmisbaar is in de kerk en het leven van gelovigen.
Het ontbreekt mij aan niets
Een poosje geleden was ik aan het zingen uit Psalm 23. “De Heere is mijn Herder, mij ontbreekt niets.” Terwijl ik dit aan het zingen was, ging er een gedeelte uit Filippenzen door me heen:
Een pleidooi voor de Wet
Onder Christenen is er vaak verwarring over de Wet. De Wet wordt gezien als een juk van regels, onmogelijk om ons aan te houden. Of de Wet wordt gezien als niet meer relevant sinds Jezus gekomen is. Zo schrijft Paulus in Romeinen dat we niet meer onder de Wet zijn. Maar wat betekent dat eigenlijk?
Weten wie je bent?
‘Identiteit in Christus’ is in veel Evangelische kerken in het Westen een belangrijk begrip. Regelmatig wordt dit zelfs gezien als één van de belangrijkste aspecten van het Christendom – je moet weten wie je bent. Maar hoe zit het daar eigenlijk mee? Hoe komt het dan dat ik daar in de Bijbel nauwelijks iets over lees?
Het kennen van Jezus
Efeze 1:17-18 opdat de God van onze Heere Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid, u de Geest van wijsheid en van openbaring geeft in het kennen van Hem, namelijk verlichte ogen van uw verstand, om te weten wat de hoop van Zijn roeping is,…
Gebed voor eenheid
Mijn voorganger vroeg afgelopen zondag in de dienst: waarom moeten we bidden voor eenheid? Voor mij is het antwoord op die vraag relatief simpel. Als Jezus al bad voor eenheid, hoeveel te meer moeten wij dan bidden voor eenheid.
De Bijbel en gebed
Er zijn talloze boeken geschreven over gebed, maar het meest waardevolle en leerzame boek blijft zonder twijfel de Bijbel. Omdat de Bijbel ons veel leert over gebed, begin ik bij de Bijbel wanneer ik schrijf over gebed. De Bijbel bevat gebeden die we kunnen gebruiken, geeft instructies over gebed en bevat gelijkenissen en verhalen met gebed.
Het verhaal van Rachab
Wanneer we bidden voor Israël en bidden voor onze reactie ten opzichte van het Joodse volk, helpt het me om stil te staan bij wat er gebeurd is in de Tweede Wereldoorlog. Zowel de verhalen over moedige mensen die Joodse mensen verborgen en hun eigen leven riskeerden, als ook de moeilijke verhalen over vervolging en de passieve reactie van een deel van de kerk.
Het zicht op Jezus kwijt
Ken je dat? Het ene moment zit je in een periode waarin je dagelijks tijd neemt met Jezus, het volgende moment, van de een op de andere dag ben je het kwijt. Het gebeurde me afgelopen zomer…