De noodzaak van gebed

Aan het begin van deze maand was ik aanwezig bij de Nacht van Gebed van Open Doors. Samen met gelovigen uit verschillende kerken baden we voor vervolgde broers en zussen in onder andere Syrië en Mexico. De verhalen die we te horen kregen waren indringend, vooral dat van een gelovige afkomstig uit Syrië.

Zijn verhaal raakte me. Hij deelde hoe hij ongeveer 3 jaar geleden naar Nederland is gevlucht vanwege angst. In zijn land van herkomst heeft hij serieus met vervolging te maken gehad. Gevangenschap, mishandeling, isolatie en nog veel meer. Niet te bevatten... Maar wat me misschien nog wel het meest is bijgebleven, is dat hij terugverlangt naar de tijden van gebed die ze daar hadden. Hij vertelde dat de wekelijkse gebedstijd structureel beter bezocht werd dan de samenkomst op zondagmorgen. Elke dinsdagavond kwamen ze bij elkaar om te bidden, niet één uur, niet twee uur, maar soms wel vijf uur. De gelovigen hadden zo’n nood vanwege de vervolging, dat ze niet anders konden dan bidden.

Maar nu woont hij in Nederland en wordt hij niet meer op die manier vervolgd. Hij heeft niet meer die enorme noodzaak om te bidden. Heel eerlijk deelde hij dat het hem in Nederland nauwelijks lukt om een half uur aaneen te bidden. Er is zoveel afleiding; er zijn hier zoveel andere mogelijkheden om je tijd aan te besteden. Daarom mist hij die dagen van vervolging, omdat de kerk toen te midden van de druk samenkwam om vurig te bidden.

Bid altijd
We hebben het allemaal nodig om te bidden; de Bijbel is er duidelijk over. Ook Jezus bad regelmatig. Soms deed Hij dat in de nabijheid van de discipelen, maar vaak trok Hij Zich terug. In het Evangelie van Lukas lees je dat op verschillende plekken. Daar vind je ook de gelijkenis van de onrechtvaardige rechter, waarin Jezus ons leert dat we altijd moeten bidden.

Lukas 18:1 En Hij sprak ook een gelijkenis tot hen met het oog daarop dat men altijd moet bidden en niet de moed verliezen.

Toen ik deze woorden opnieuw las, trof het me dat bidden en de moed verliezen tegenover elkaar staan. Ik herken dat in mijn eigen leven. Wanneer ik dreig de moed te verliezen, ga ik minder bidden in plaats van meer. Alsof de moed verliezen een vijand is van gebed.

Iets vergelijkbaars zie je gebeuren bij de discipelen in Gethsémané. Vlak voordat Jezus opgepakt wordt om gekruisigd te worden, neemt Hij Petrus, Jakobus en Johannes mee om met Hem te waken. Maar in plaats van dat ze gaan bidden, vallen ze in slaap van droefheid.

Lukas 22:45 En toen Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij bij Zijn discipelen en vond hen slapend van droefheid.

Nood of geen nood, blijf bidden
We worden dus opgeroepen om altijd te bidden, maar wanneer alles goed lijkt te gaan en we geen noodsituaties in ons leven hebben, is het gemakkelijk om te verslappen. En juist dan is het zo belangrijk om toch te blijven bidden, zodat we waakzaam en alert blijven.

Het is ook wat Jezus ons leert in de Bergrede. Hij geeft instructies over hoe we ons kunnen voorbereiden op stormen die komen gaan, waaronder instructies over gebed. Jezus onderwijst ons hoe we moeten bidden, en voor wie we moeten bidden. Als we die instructies opvolgen, doen wat Jezus zegt, dan zijn we als een verstandig man die een huis bouwt dat standhoudt wanneer de storm komt.

Vroeg of laat komen er stormen. Dat gebeurde ook in het leven van Petrus. Hij was ervan overtuigd dat hij zou blijven staan, maar helaas was het tegendeel waar. Hij was er zeker van dat hij Jezus niet zou verloochenen, en toch is dat precies wat er gebeurde. Petrus had geen idee dat hij gebed nodig had, maar gelukkig wist dat Jezus dat wel.

Lukas 22:31-32 En de Heere zei: Simon, Simon, zie, de satan heeft u allen opgeëist om te ziften als de tarwe. Maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoudt…

Bid, zodat je standhoudt
Een van de belangrijkste redenen om te bidden, is zodat we standhouden en volharden in het navolgen van Jezus. We bidden zodat we niet bezwijken onder druk of listige verleidingen. Het is de kern van wat Jezus bad voor Petrus. Het ging erom dat hij niet zou opgeven nadat hij gestruikeld was. Het is ook de kern van de wapenrusting in Efeze 6. De wapenrusting heeft als doel standhouden, en gebed is een belangrijk onderdeel daarvan. Niet alleen gebed voor onszelf, maar ook gebed voor elkaar.

Efeze 6:18 terwijl u bij elke gelegenheid met alle gebed en smeking bidt in de Geest en daarin waakzaam bent met alle volharding en smeking voor alle heiligen.

Het ultieme voorbeeld van standhouden door gebed is Jezus, die bidt in Gethsémané. Hij kwam in zware zielenstrijd en bad des te vuriger (Lukas 22:44). Jezus streed in gebed om uiteindelijk in de wil van de Vader te blijven en gehoorzaam te worden tot in de dood. Dat was waar het allemaal om ging. En dat is waar het ook in onze levens om draait, dat we volharden in geloof, standhouden te midden van druk en gehoorzaam blijven tot het einde.

Tot slot
Moedeloosheid en droefheid zijn vijanden van gebed. Maar het zijn niet de enige vijanden; er zijn er veel meer. Welke vijanden van gebed herken jij in jouw leven? Wat houdt jou weg van gebed? Denk daar eens over na en betrek God erbij.